4 februari 2012 13:45
COLUMN | Door Marlon Veldman
We spreken eind december, 2011. De winterstop heeft zojuist zijn intrede gedaan. Hoewel we van winter nauwelijks kunnen spreken, is het toch goed de kicksen voorlopig aan de wilgen te hangen. Het is tijd voor bezinning. Wat ging er goed? Wat ging er fout?
In die discussie beland ik al snel met clubiconen Riny en Gerard. In onze (wat zou ik graag zeggen oergezellige, maar helaas daar ontbreken teveel facetten voor) kantine hebben we een tafeltje bemachtigd. Niet dat dit een lastige opgave was. Op zaterdag is er, in tegenstelling tot zondag, immers vaak plek zat.
Het goudgele schuim vloeit desondanks rijkelijk. Zoals dat hoort op een zaterdagmiddag. Na ruim een uur zetten we bij café Kuijper onze conversatie verder. Met het biertje wordt de sfeer beter. Komen de wildste plannen steeds mooier uit de verf. En gaan we hier en daar te ver in onze ideeën.
Zo ook ik. In een vlaag van verstandsverbijstering druk ik Riny op het hart tweewekelijks een column te schrijven in het clubblad. “Dat ga jij helemaal niet redden,” countert Gerard. Ik sputter nog wat tegen, maar moet mij uiteindelijk toch gewonnen geven. Vooral na de uitspraak “Kwantiteit is nooit een issue bij TOG” van de rots van de veteranen kan ik niet anders dan mij overgeven. Wat rest is nederigheid.
Met een fikse kater de volgende ochtend zie ik de bewuste zin nog een aantal maal aan mijn gedachten voorbij schieten. Zet het mij aan het denken. Kwantiteit telt niet. Het gaat om kwaliteit. Zo ben ik niet bij TOG komen voetballen omdat het een grote club is in omvang. Ik kwam voor de inhoud. Voor het goed geschuimde bier. Voor de gezelligheid. Voor de Amsterdamse humor. En om op mijn gemakkie een balletje te kunnen trappen.
Kwaliteit wint het dan ook altijd van kwantiteit. Zo kun je beter een goede selectie van vijftien man hebben, dan een selectie met dertig spelers, waarvan er wekelijks maar vijf trainen. En is één uitstekend veld beter, dan vijf knollevelden. Geef ik de voorkeur aan twee biertjes boven tien cola. Of ben ik liever eens per jaar aanwezig bij een knallend feest (goed bezig feestcommissie!), dan iedere maand een halfslachtige fuif, dat niet eens het etiket feest verdient.
Bij TOG willen wij soms iets te graag groeien op het gebied van kwantiteit. Kwaliteit wordt daarbij nog weleens uit het oog verloren. Door spelers, supporters en begeleiders, maar ook door het bestuur. Kortom, door jou en mij. Het is tijd dat we in de spiegel kijken. Welke richting gaan we op? Kiezen we voor kwaliteit? Of voor kwantiteit? Bij deze geef ik al vast een voorzet. 2012 roep ik uit tot het jaar van de kwaliteit. Nu jij nog.
Door Marlon Veldman, aanvoerder Zaterdag 1